De Laaste Blik op Boeken in April

Er zijn nog zat boeken waar we het nog niet over gehad hebben, dus we gingen weer ons op zoek naar een paar interressante opties. Dit is waarschijnlijk de laatste keer dat we naar de boeken in April kijken. Volgende week kijken we vast vooruit naar Mei. Hopelijk zien we dan ook weer een hoop leuke boeken.

Laten we nu eerst maar eens kijken naar de drie die we deze keer gevonden hebben.

Author: Emily Schultz Publisher: Thomas Dunne Release: April 31st

Auteur: Emily Schultz
Uitgeverij: Thomas Dunne
Verkrijgbaar: 31 April

The Blondes/De Blondines

“De Blondines is een hilarisch en slimme roman waar een epidemie van een hondsdolheid-achtige ziekte alleen wordt gedragen door blonde vrouwen, die allen tot het uiterste moeten gaan om hun blonde haren te verbergen.

Hazel Hayes is een student en woont in New York City. Als de roman opent, leert ze dat ze zwanger is (van een affaire met haar getrouwde hoogleraar) in een apocalyptisch slecht moment: willekeurige, maar dodelijke aanvallen op voorbijgangers, allemaal door blonde vrouwen uitgevoerd, terroriseren New Yorkers. Al snel wordt duidelijk dat de aanslagen symptomen zijn van een vreemde ziekte die transformeert blondjes in dolle moordenaars transformeert, of het nou CEO’s, stewardessen, studenten of accountants zijn.

Emily Schultz’s prachtig vormgegeven boek is een mix van satire, thriller, en serieus literair werk. Met echo’s van Blindheid en Het Verhaal van de Dienstmaagd versterkt door een bijtende satirische humor, De Blondines is tegelijk een onderzoek van de complexe relaties tussen vrouwen en een genadeloze maar bijzonder plezierig portret van wat er gebeurt in een wereld waar schoonheid letterlijk dodelijk kan zijn. “

Je weet dat je dit wilt lezen. We zouden bijna zeggen dat dit iets is wat je moet  lezen als je blonde vrienden of familieleden hebt. Het uitgangspunt is zowel dom als volkomen hilarisch. We hebben het over hondsdolle moordlustige blondjes, dames en heren.

We zijn een beetje in de war dat wel. Als de ziekte door blonde vrouwen wordt gedragen, waarom moeten ze dan verbergen dat ze blond zijn? Discriminatie? Is het als een zombie virus dat alleen van invloed op is blondines die zijn aangevallen door andere blondines? Wat dat betreft, is Hazel een blondine en loopt ze het risico om ziek te worden of loopt ze gewoon het risico om vermoord te worden door blondines?

Hoewel het blijkbaar niet zonder spannende momenten is, lijkt de roman vooral humor te bieden en dat is nooit een slechte zaak. Het feit dat het “… de complexe relaties tussen vrouwen” onderzoekt maakt het misschien een beetje meer geschikt is voor vrouwelijke lezers, maar dat hoeft niet te betekenen dat mannen er niet van kunnen genieten. Wie weet, misschien leren we iets … Van een boek over hondsdolle blondjes … Ok, iets leren zit er dus waarschijnlijk niet in, maar je weet het nooit.

Emily Schultz heeft al een roman gepubliceerd, getiteld Joyland. Het heeft wat onterecht negatieve recensies van lezers die het verwarde met de roman met dezelfde naam later uitgebracht door Stephen King. Aangezien we haar eerste werk niet hebben gelezen kunnen we niet veel zeggen over de kwaliteit van de roman, maar Emily schrijft ook voor een aantal tijdschriften zoals The Walrus, Black Warrior Review en de Fanzine, dus check die als je een idee van haar stijl wilt krijgen.

Auteur: Joshua Gaylord Uitgeverij: Mullholand Verkrijgbaar: 21 April

Auteur: Joshua Gaylord
Uitgeverij: Mullholand
Verkrijgbaar: 21 April

When We Were Animals/Toen Wij Beesten Waren

“Een kleine, rustige Midwesten stad, die onopvallend is, behalve voor één feit: wanneer de tieners een bepaalde leeftijd bereiken, worden ze wild.

Als Lumen Fowler terug kijkt op haar jeugd, zou ze niet hebben geraden dat ze een soort buitenwijk vrouw en een toegewijde moeder zou worden. Sterker nog, ze had nooit gedacht dat ze haar kleine en bijzondere zou woonplaats ontsnappen. Toen wij dieren waren is voor Lumen een biechtstoel: als een goed opgevoede en ijverige tiener kwam zijn in aanraking met het donkerste, meest vreemde geheim van haar gemeenschap. Een jaar lang, vanaf de puberteit, ervaart iedere inwoner een ‘doorbraak’ tijdens de volle maan. Op deze avonden, krijgen adolescenten de vrije loop, en vernietigen zij alles op hun pad.

Lumen verzet zich tegen haar ‘doorbraak’. Ze beloofd haar vader dat ze nooit zal ‘doorbreken’ en onderzoekt het mysterie van de tradities van haar gemeenschap en de verhalen die uit de gegevens van de stad gewist zijn. Maar hoe meer we leren over het verleden van de stad, hoe meer we beseffen dat Lumen’s herinneringen ook geheimen verbergen.

Een gothic-coming-of-age  verhaal voor de moderne tijd, Toen wij beesten waren is een donkere, provocerend reis door centraal America.”

Puberteit is voor niemand makkelijk, niet voor kinderen en ook niet voor de ouders. Voeg daar nog een mysterieuze kracht aan toe die kinderen laat doordraaien en je hebt een mooi recept voor hoofdpijn.

Dit is een interessant idee. Hoewel het verhaal het niet meteen over weerwolven heeft, zouden we verbaasd zijn als er niet ergens naar ze wordt verwezen in de roman, gezien de titel en ‘doorbraak’ die alleen gebeurt tijdens de volle maan. Het is alleen maar interessanter vanwege het feit dat dit blijkbaar een geaccepteerd en verwacht deel van het leven in de gemeenschap is.

Het roept de vraag op of Lumens keuze om haar ‘doorbraak’ te weerstaan ​​wel gunstig zal worden opgevat.

Het fantasy genre is niet nieuw voor Joshua Gaylord, hoewel de andere romans hij heeft geschreven in dit genre  een ​​apocalyptische toon hebben. Deze werden gepubliceerd onder het pseudoniem Alden Bell en we zouden vragen waarom hij ervoor koos om dat te doen, maar we gaan ons niet van de dommen houden.

Mensen, het spijt ons, maar als je kunt kijken naar de naam van de man zonder dat op zijn minst een deel van je gaat  giechelen als een 8-jarige, dan ben jij degene met het probleem.

Auteur: John Birmingham Uitgeverij: Del Rey Verkrijgbaar: 28 April

Auteur: John Birmingham
Uitgeverij: Del Rey
Verkrijgbaar: 28 April

Dave Tegen De Monsters/Dave VS The Monsters

“Dave Hooper heeft een helse kater ,een afschuwelijke ex-vrouw, en de tanden van de IRS diep in zijn zijde. Het laatste wat hij nodig heeft is een explosie op het werk. Een echte explosie. Op zijn off-shore booreiland.

Maar dit is geen toeval, en ondanks de nieuwsberichten, weet Dave dat terroristen niet de schuldigen zijn . Hij weet dat omdat hij een van de dingen die verantwoordelijk is doodde.

Als hij wakker wordt in een ziekenhuisbed bewaakt door Navy SEALs, beseft hij dat dit is meer dan alleen een slechte acid trip. Ja, Dave heeft er een paar gehad. Dit is veel vreemder.

Het doden van een zeven meter hoge, getatoeëerd demon heeft de te zware, kalende veiligheidsmanager in iets heel anders getransformeerd. Een vuilgebekte, bier-liefhebbende monster moordenaar, en de minst waardige kampioen van de mensheid.”

Sta ons toe om onze eerste reactie zo goed mogelijk samen te vatten. *Ahem * HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!

Oh mijn god dit is zo ongelooflijk dom en we vinden het geweldig. Alles van de titel tot de samenvatting en de omslag schreeuwt gewoon totale hersenloosheid. We denken dat dit is wat je zou krijgen als je Steven Seagal een pen zou geven en hem vertelde om een ​​boek te schrijven. Toegegeven, de man zou waarschijnlijk zichzelf het verhaal in schrijven en maar doorgaan over hoe geweldig hij is, maar dat doet er nauwelijks toe, omdat Dave Hooper in feite bijna de belichaming van een Seagal rol is. Het enige wat ontbreekt zijn corrupte agenten, de maffia en een mooie vrouw die veel te veel interesse toont in een te dikke weirdo met vreselijke haar.

Begrijp ons niet verkeerd, dit boek klinkt compleet verschrikkelijk. Natuurlijk, net als bij alle boeken die we hebben besproken tot nu toe, kan het zijn dat we dit totaal verkeerd zien en dat dit een geweldig boek blijkt te zijn. In dit geval, daarentegen, betwijfelen we dat toch echt.

Het karakter van Dave Hooper voelt bijna alsof het werd ontworpen door een groep van zakenlieden in de zestig, die een cool karakter probeerde te verzinnen.

“Wat is een mannelijke baan? Agent … Nah, we willen geen padvinder. Ik weet het! Zet hem op een booreiland! ”

“En laat hem veel schelden. Kinderen doen dat tegenwoordig de hele tijd, de vuile gemanierd idioten, dus het moet wel populair zijn. ”

“Oh, heel slim James! Daar over gesproken, laten we er ook voor zorgen dat hij drugs neemt of heeft genomen. Kinderen vinden drugs cool, toch? ”

… Eigenlijk, nu we er over nadenken, dit hele verhaal klinkt alsof het is geschreven door iemand die aan de drugs was. Ondanks dat kunnen we het toch niet helpen en vinden we het echt geweldig in hoe schaamteloos stom het is.

Er zijn eerder boeken van John Birmingham gepubliceerd zoals zijn alternatieve geschiedenis serie The Axis of Time. Helaas moeten we zeggen dat, afgaand op de samenvatting, deze serie niet veel intelligenter lijkt dan dit nieuwe boek.  Maar laat dat niet de reden zijn waarom je hem niet koopt. Er zijn tal van andere goede redenen voor, maar dit lijkt nog steeds iets leuks als je iets hersenloos wil lezen.

Zoiets als The Vagrant, waar we het een paar weken geleden over hadden, maar veel, veel erger.

Nou, dat zijn ze. Gaan jullie één van de drie lezen of wacht je op iets in Mei. Laat het ons weten in de comments! Vergeet niet de Fanbot te volgen zodat je het als eerste weet als we nieuwe content uploaden. Wil je nog meer van ons zien, ga dan naar onze Facebook, Twitter en Youtube pagina’s!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s